نوشیدنیها و شیرینیها از سراسر جادهٔ ابریشم — به همان شیوهای که در خانه دم میکنند، از کابل و تهران تا استانبول و لاهور.
در یک چایخانه، چای بهانهٔ گِرد هم آمدن است. چای ما را با قوری دم میکنیم و تمام بعدازظهر میریزیم.
چای سبز برگی با هل سبز — چای هرروزهٔ خانههای افغان.
چای سیاه پُررنگ با هل، به دلخواه شیرین.
چای شیریِ صورتیِ نمکی به سبک هیمالیا، با سرشیر و پسته — محبوبِ روزهای عروسی.
چای سیاه با عطر زعفران، همراه نباتِ زعفرانی.
چای سبز کشمیری با زعفران، هل، دارچین و خلال بادام.
چای شیریِ ادویهدار و پُررنگ، به سبک دودهپتیِ پاکستانی.
چای سیاه دمکشیده در قوریِ دوطبقه، در استکانِ لالهای.
چای سبز به سبک مغربی با نعناع و شکر.
از نخستین قهوهخانههای جهان عثمانی تا بارِ امروزی.
آسیابِ نرم، دمکرده در جِزوه، همراه راحتالحلقوم. با هل اختیاری.
کمبوداده و پُر از هل، از دلّه ریخته میشود همراه خرما.
اسپرسو، شیرِ بخارپز، زعفران و اندکی گلاب.
اسپرسو و شیرِ بخارپز با هل.
قهوهٔ کلاسیکِ بار، درست و اصیل.
شربت — شربتهای خنکِ میوه و گل — قرنهاست منطقه را خنک کردهاند.
نوشیدنیِ خنکِ ماست با نعناع و کمی نمک — پاسخِ افغانی-ایرانی به روزِ گرم.
دوغِ نمکیِ ترکی، کفکرده.
شربتِ سکنجبینِ ایرانی روی یخ با خیار.
لیموناد خانگی با گلاب و رشتهای زعفران.
فالودهٔ ایرانی با رشتهٔ نازک و آبلیمو.
لسّیِ شیرینِ پاکستانی با انبهٔ رسیده.
نوشیدنیِ خنکِ تمرِ هندی، ملس.
بهترین بخشِ هر چایخانه — شیرینیهایی برای قسمت کردن کنارِ قوری دوم.
لایههای خمیر یوفکا با پسته یا گردو در شیرهٔ عسل.
گوشفیلِ افغانی — نازک و سرخشده، با شکرِ هل و پسته.
شیرپیرهٔ افغانی از شیر و هل با گردو.
شیرینیِ زولبیا و بامیه در شیرهٔ زعفران — کلاسیکِ رمضان.
قطابِ ایرانی با مغزِ بادام و دارچین، سرخشده و شکری.
گز و سوهانِ اصفهانی با زعفران و پسته.
کنافه روی پنیرِ ذوبشده در شیرهٔ بهارنارنج.
شیرینیِ نانبرنجی با آرد برنج و هل.
راحتالحلقوم با گلسرخ، انار و پسته.
چیزی گرم برای متعادل کردن شیرینی.
بولانیِ افغانی با مغزِ گندنا یا کچالو، همراه چاتنیِ نعناع.
سمبوسهٔ ترد با کچالوی ادویهدار یا گوشت.
بورِکِ ترکی با پنیر فتا و سبزیجات.
سیمیتِ ترکی با روکشِ کنجد، همراه پنیر.
منوی آغازین — انتخابها و قیمتها پیشنویسی برای هماهنگی بیشترند. ویژههای فصلی با تقویم و محصول تغییر میکنند.